Cibernetia > Tesis doctorales
Google
Web www.cibernetia.com

Índice > QUIMICA > QUIMICA INORGANICA >

COMPUESTOS DE FOSFORO



15 tesis en 1 páginas: 1
  • EFECTES DE L'ÚS DE FONTS EXÒGENES DE FITASA SOBRE ELS RENDIMENTS PRODUCTIUS I VALOR NUTRICIONAL DE LES DIETES RIQUES EN POLISACÀRIDS NO MIDÓ (NSP) EN POLLASTRES BROILERS. REPERCUSSIONS MEDIAMBIENTALS.
    Autor: JUANPERE DOMÍNGUEZ JORDI.
    Año: 2004.
    Universidad: ROVIRA I VIRGILI.
    Centro de lectura: FACULTAD DE QUÍMICA.
    Centro de realización: FACULTAD DE QUÍMICA.
    Resumen: La fitasa es la enzima que cataliza la hidrólisis del ácido fítico. Esta molécula es la principal forma de almacenar el fósforo en ingredientes vegetales. Con la fitasa, se liberan grupos fosfatos inorgánicos, fácilmente asimilables por los animales. Con la adición de fitasa se puede ajustar mejor el consumo de fósforo y reducir el fósforo inorgánico añadido a los piensos. Normalmente, éste se añade en exceso, el cual se excreta pudiendo provocar problemas de contaminación, como la eutroficación. En este trabajo se han observado los efectos positivos de la adición de fitasa microbiana a dietas deficientes de fósforo en cuanto a retención de minerales (fósforo, calcio), sin que existan grandes diferencias en el crecimiento. Se han observado los mismos resultados con varios tipos de cereales. En dietas con altos contenidos de polisacáridos no amiláceos, se observó que, en general, existen pocas interacciones entre la fitasa y las enzimas carbohidrasas degradadores de estos polisacáridos. También se realizó la determinación de fósforo fítico y no fítico mediante resonancia magnética nuclear de fósforo (RMN de P31). Con esta técnica se evaluó la degradación del ácido fítico en el tracto digestivo, observándose los efectos de la fitasa exógena en los buches de los pollos.
  • REACCIONES DE ADICION A 1,1 BIS (DIFENILFOSFINO) ETENO ACTIVADA POR COORDINACION EN COMPUESTOS CICLOMETALADOS DE PD (II). COMPLEJOS DE METALES DE TRANSICION CON DIFOSFINAS FUNCIONALIZADAS .
    Autor: MOSTEIRO TABOADA ROBERTO.
    Año: 2003.
    Universidad: A CORUÑA.
    Centro de lectura: FACULTAD DE CIENCIAS.
    Centro de realización: FACULTAD DE CIENCIAS.
    Resumen: El trabajo consta de dos partes. La primera estudia la reactividad del doble enlace vinílico de la difosfina 1,1 bis (difenilfosfino)eteno (vdpp) frente a diferentes nucleófilos cuando ésta se encuentra coordinada actuando como ligando bidentado quelato en compuestos ciclometalados. Si bien el doble enlace del grupo vinílico de las fosfina libre presenta una reactividad muy limitada, la coordinación al metal produce su activación permitiendo llevar a cabo reacciones de adición conjugada que conducen a la obtención de nuevos productos ciclometalados con fosfinas funcionalizadas. Los reactivos capaces de adicionar al doble enlace de la fosfina son de muy distinta naturaleza: aminas, alcoholes o compuestos carbonílicos, generándose productos con nuevos enlaces C-N, C-O y C-C, respectivamente. La reacción de algunos de los compuestos de adición con 1,2 bis (difenilfosfino)etano (dppe) provoca el intercambio de las difosfinas, permitiendo liberar así la disfofina funcionalizada en un procedimientos sencillo. De esta forma se pueden obtener de manera sencilla fosfinas a las que sólo se puede llegar a través de procesos que implican muchos pasos y que dan rendimientos comparativamente bajos. El objetivo de la segunda parte del trabajo, realizado en la Universidad de Bristol (UK) es la síntesis de nuevas disfosfinas funcionalizadas derivadas del o-carborano y el posterior estudio de su reactividad frente a complejos de diferentes metales de transición.
  • SÍNTESI I ESTUDI DE NOUS COMPLEXOS DE TECNECI I RENI. APLICACIONS EN RADIOFARMÀCIA .
    Autor: MARTÍN VILÁ DAVID.
    Año: 2003.
    Universidad: AUTONOMA DE BARCELONA.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: ESCUELA DE POSTGRADO.
  • HALO E HIDRUROCOMPLEJOS DE RENIO CON LIGANDOS DADORES DE FÓSFORO .
    Autor: BOLAÑO GARCÍA SANDRA.
    Año: 2002.
    Universidad: VIGO.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: FACULTAD DE CIENCIAS DE VIGO.
    Resumen: Con el fin de lograr la preparación y caracterización de nuevos hidrurocomplejos de renio, se procedió en primer lugar a la síntesis de dos nuevos ligandos dadores de fósforo, el 1,2-bis(difenilfosfinito)etano (dffe) y el 1,2-bis(diciclohexilfosfinito)etano (dcyfe), que fueron caracterizados por espectroscopia de RMN, y a partir de los cuales se obtuvieron los oxoclorocomplejos [ReOCl3(dffe)]1,[ReOCl2(Oet)(dffe)] (2) y [ReOCl2(OMe)(dcyfe)] (3) que fueron a su vez caracterizados por análisis elemental, espectrometría de masas, espectroscopias IR y RMN y difracción de rayos X. Por reacción de (1) con varios ligandos monodentados L (fosfito, fosfonito y fosfinito), se obtuvieron los compuestos de fórmula general [ReCl3(dffe)L] que fueron caracterizados por análisis elemental y espectroscopia de RMN. La reacción de (2) y (3) con borohidruro sódico condujo a la obtención de los heptahidruros [ReH7(dffe)] y [ReH7(dcyfe)], que una vez caracterizados dieron lugar, por protonación con ácido tetrafluorobórico, a dihidrógenocomplejos catiónicos, y por dimerización, a las especies [Re2H8(dffe)2] y [ReH8(dcyfe)2] que fueron asimismo caracterizados, y que presentan cada una cuatro ligandos hidruro puente y cuatro terminales. Por su parte, los triclorocomplejos [ReCl3(dffe)L] fueron tratados con boro-hidruro sódico dando lugar a los pentahidrurocomplejos [ReH5(dffe)L]. En todos los casos los compuestos fueron caracterizados por las técnicas antes mencionadas, y las medidas de los tiempos mínimos de relajación en el RMN de 1H permitieron en cada caso clasificarlos como hidruros clásicos o no clásicos. Además, los espectros de RMN realizados a distintas temperaturas pusieron de manifiesto en todos ellos una alta fluxionalidad cuyo mecanismo de intercambio puedo ser propuesto con la ayuda de los programas informáticos de simulación adecuados.
  • CONTRIBUCIÓN DE LA TRIFENILFOSFINA EN LA CATÁLISIS POR ESPECIES DE RUTENIO EN ADICIONES DE MICHAEL Y EN PERFLUROALQUILACIONES DE OLEFINAS .
    Autor: LUBIERES BURGUÉS MARIA.
    Año: 2001.
    Universidad: AUTONOMA DE BARCELONA.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: ESCUELA DE DOCTORADO Y DE FORMACIÓN CONTINUADA.
    Resumen: Se ha desarrollado un estudio para la generación de centros cuaternarios mediante adiciones de Michael de sustratos, 1,3-dicarbonílicos bajo catálisis por especies de ruternio. El RuC1 2(PPh 3)3 y el RuH(PPh3)4 han catalizado eficientemente estas adiciones, si bien cabe destacar que es el cloruro de rutenio quien ha pemitido obtener los mejores resultados, en términos de reactividad. Un estudio exhaustivo de estos procesos pone en evidencia la importante actividad catalítica de la trifenilfosfina, incluso en condiciones bajo las cuales los dos complejos de Ru no muestran actividad ninguna actividad catalítica. Estas observaciones nos llevaron a concluir que la especie responsable de la catálisis en estos procesos no es una especie de Ru, sino la trifenilfosfina. Se han estudiado también las perfluroalquilaciones de olefinas mediadas por RuC1 2(PPh3)3. Una vez más se ha puesto en evidencia que el verdadero catalizador es la trifenilfosfina. Diversos experimentos mecanísticos han permitido postular una hipótesis mecanística para las perfluoroalquilaciones de olefinas catalizadas por trifenilfosfina. Se propone un proceso radicalario en cadena iniciado por una transferencia monoelectrónica.
  • ESTUDI I APLICACIONS DE FOSFINES AMBIFÍLIQUES EN CATÁLISI I RADIOFARMÀCIA .
    Autor: SOLSONA PALAU ANTONIO.
    Año: 2001.
    Universidad: AUTONOMA DE BARCELONA.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: ESCUELA DE DOCTORADO Y DE FORMACIÓN CONTINUADA.
    Resumen: En este trabajo se describe la síntesis de tres nuevas fosfinas ambifílicas hidrosolubles (CH3)3C-CH2-C(CH3)2-Ph-(OCH2CH2)n-P(Ph)CH2CH2SO3Na (donde n=1 (1), 5 (2)), Ph2PCH2CH2CH2P(Pg)CH2CH2-SI3Na (3), las cuales fueron caracterizadas mediante técnicas de resonancia magnética nuclear de 1H, 13C y 31P, y espectrometría de masas electrosprai. Se ha estudiado la reacción de hidroformilación de olefinas superiores con catalizadores de rodio en sistemas bifásicos con once ligandos ambifílicos. Aunque con uno de los ligandos se obtuvo un elevado porcentaje de conversión, la presencia de metal en la fase órganica imposibilita el uso de estos ligandos en procesos industriales. Un estudio sintético paralelo en condiciones de hidroformilación permitió caracterizar complejos del tipo [RhH(CO)L3] (L=fosfina ambifílica) a partir del precursor [Rh(acac)(CO)2]. Estudios de complejación de las fosfinas ambifílicas con paladio(II) han permitido la caracterización de complejos de estequiometría [PdCl2L2]. A partir de estos estudios se han obtenido por primera vez datos experimentales que indican la coordinación del grupo sulfonato de las fosfinas al paladio. Se realizaron estudios de agregación de las fosfinas ambifílicas y de sus respectivos complejos de paladio. Mediante medidas de tensión superficial se confirmó el carácter tensioactivo de (1) y (2) y del complejo [PdCl2(2)2]. Se obtuvo en cada caso el valor de la concentración micelar crítica. Con el fin de visualizar los agregados formados se estudiaron disoluciones acuosas de algunos de los ligandos ambifílicos i sus complejos de paladio por microscopia electrónica usando la técnica de la criofractura. La estructura de los agregados no se pudo caracterizar completamente mediante éste método, probablemente debido a que se formarían principalmente micelas, las cuales son demasiado pequeñas para ser observadas a través del microscopio electrónico. Finalmente se realizaron estudios de síntesis de radiocompuestos de 99m-Tecnecio con el fin de ser aplicados en medicina nuclear como radiofármacos. Se estudió la formación de radiocompuestos con las fosfinas ambifílicas mediante diferentes métodos cromatográficos. Se estudió la biodistribución del radiocompuesto formado con la difosfina (3) en una rata de laboratorio, mostrando una acumulación preferencial en el riñón y el hígado. Paralelamente se realizó un estudio sintético de complejos homólogos de renio no radioactivos. En este caso se caracterizó mediante 31P-RMN el complejo octaédrico [ReO2(3)2] donde el ligando difosfina actúa como quelato. Se pudo comprobar la dificultad de obtención de complejos octaédricos con estructura parecida con ligandos monofosfina.
  • SINTESIS DE NUEVAS FOSFINAS HIDROSOLUBLES Y ASIMETRICAS .
    Autor: CONDOM EJARQUE MIREIA.
    Año: 1999.
    Universidad: AUTONOMA DE BARCELONA.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: FACULTAD DE CIENCIAS.
    Resumen: EN ESTE TRABAJO SE HAN DISEÑADO NUEVAS FOSFINAS ZWITTERIONICAS Y ASIMETRICAS PARA SER UTILIZADAS COMO LIGANDOS EN PROCESOS DE CATALISIS EN MEDIO ACUOSO. SE HAN EXPLORADO DIVERSAS VIAS DE SINTESIS Y SE HAN LOGRADO SINTETIZAR TRES NUEVOS LIGANDOS [PN5],[PN+S-] Y [PDN+]. EL LIGANDO [PON+] SE HA APLICADO EN PROCESOS DE HIDROGENACION ASIMETRICA DE ACIDOS ACRILICOS. EL LIGANDO [PNS-] SE HA APLICADO EN UN PROCESO DE HIDROFORMILACION DEL 1-OCTENO EN MEDIO BIFASILO. FINALMENTE, SE HAN HECHO EXPERIMENTOS DE COMPLEJACION DE LOS TRES LIGANDOS.
  • NUEVOS CATALIZADORES PARA SÍNTESIS DE PRODUCTOS ORGÁNICOS DE INTERÉS INDUSTRIAL .
    Autor: URIZ SOLÁ PEDRO.
    Año: 1999.
    Universidad: ROVIRA I VIRGILI.
    Centro de lectura: QUÍMICA.
    Centro de realización: UNIVERSITAT ROVIRA I VIRGILI.
    Resumen: La tesis doctoral se divide en dos capítulos. El primero abarca la síntesis de nuevos catalizadores de rodio con el ligando difosfito quiral Tris-(1'-B1-2-NAFTOL) Bisfosfito, así como la aplicación de los precursores sintetizados en la reacción de hidroformilación de los vinilarenos. Estireno, P-Metoxiestireno, p-Fluroestireno y Vinil-naftaleno. El segundo capítulo abarca el estudio de la síntesis de mono y disiocinatos mediante desalcoholisis térmica en presencia de arcillas laminares del tipo esmectita.
  • FOSFATOS METALICOS CON ESTRUCTURAS ABIERTAS: SINTESIS, CARACTERIZACION ESTRUCTURAL Y PROPIEDADES FISICO-QUIMICAS.
    Autor: DAIDOUH ABDELAALI.
    Año: 1997.
    Universidad: COMPLUTENSE DE MADRID.
    Centro de lectura: QUIMICA.
    Centro de realización: DEPARTAMENTO: QUIMICA INORGANICA I PROGRAMA DE DOCTORADO: QUIMICA INORGANICA Y BIOINORGANICA.
    Resumen: Se describen diferentes métodos de preparación de nuevos fosfatos que conducen a fases micro y monocristalinas, cuya caracterización estructural se realizó por difracción de rayos X. Las propiedades estudiadas fueron la conductividad eléctrica y el comportamiento magnético. Los compuestos se clasifican en tres series, dos en base a su composición química y la tercera abarca las fases monocristalinas. De ellas se llevó a cabo un riguroso análisis estructural, según una metodología original, que ha permitido sistematizar sus propiedades. De la serie A2MP2O8 (M=V, Ti; A=Na, K, Rb, Cs, Ag) se han determinado tres estructuras distintas que dependen del catión monovalente. Sus propiedades más destacadas son sus elevadas conductividades iónicas. La serie AM4(PO4)3 (M=Ni, Mn; A=Na, K, Rb) presenta baja conductividad pero interesantes propiedades magnéticas, con interacciones entre los M. Se han resuelto las estructuras de Li4P2O7, RbVP2O7 y de VPO5 (polimorfo).
  • QUIMICA ESTRUCTURAL Y REACTIVIDAD DE COMPLEJOS DE POLIFOSFINAS TERCIARIAS CON METALES NOBLES.
    Autor: SEVILLANO RODRIGUEZ PALOMA.
    Año: 1997.
    Universidad: SANTIAGO DE COMPOSTELA.
    Centro de lectura: QUIMICA .
    Centro de realización: DEPARTAMENTO: QUIMICA INORGANICA (46) PROGRAMA DE DOCTORADO: QUIMICA INORGANICA (46-1).
    Resumen: El trabajo realizado consiste en la síntesis y caracterización de 54 nuevos complejos de dos trifosfinas, una lineal: la bis-(2-difenilfosfinoetil) fenilfosfina, y otra trípode: la 1,1,1- tris(difenilfosfinometil)etano con algunos de los metales nobles: Cu(I), Ag(I), Au(I), Pd(II) y Pt(II). Se sintetizaron complejos homo y heteronucleares en distintas relaciones metal ligando, siendo todos ellos completamente caracterizados por microanálisis, puntos de fusión, espectroscopía infrarroja, espectrometría de masas (FAB), difracción de rayos-X, solubilidades, medidas de conductividad, espectroscopía de resonancia magnética nuclear de 31P y 195Pt y espectrometría de masas (electrospray), siendo especialmente útiles los espectros de RMN. Se resolvieron las estructuras cristalinas para 18 de los compuestos preparados. La reactividad de los compuestos fue estudiada a través de valoraciones seguidas por RMN de 31P.
  • SINTESIS Y ESTUDIO COMPLEJANTE DE NUEVOS LIGANDOS ACICLICOS Y MACROCICLICOS QUE INCORPORAN FOSFORO COMO HETEROATOMO.
    Autor: MUÑOZ MARTINEZ JOSE ANTONIO.
    Año: 1996.
    Universidad: AUTONOMA DE BARCELONA.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: DEPARTAMENTO: QUIMICA PROGRAMA DE DOCTORADO: QUIMICA .
    Resumen: EN EL PRESENTE TRABAJO SE HAN DISEÑADO Y SINTETIZADO DIVERSOS COMPUESTOS MACROCICLICOS QUE INCORPORAN FOSFORO COMO HETEROATOMO CAPACES DE ACTUAR DE FORMA SELECTIVA COMO LIGANDOS FRENTE A IONES METALICOS DE TRANSICION. SE HAN REALIZADO ENSAYOS DE COMPLEJACION CON TODOS LOS LIGANDOS SINTETIZADOS UTILIZANDO IONES METALICOS DE TRANSICION, A FIN DE PODER ESTUDIAR LAS PREFERENCIAS COORDINANTES DE DICHOS LIGANDOS. ALGUNOS DE ESTOS LIGANDOS SE HAN ESTUDIADO COMO SENSORES EN ELECTRODOS SELECTIVOS DE IONES OBTENIENDOSE UNA RESPUESTA NERNSTIANA EN LA DETECCION DEL ANION PERCLORATO Y DEL CATION COBRE (II).
  • SINTESI DE FOSFINES AMBIFILIQUES, ESTUDI DE LA SEVA CAPACITAT COMPLEXANT I AVALUACIO DE LA SEVA POSSIBLE APLICACIO EN CATALISI.
    Autor: VALLS ROVIRA ESTEVE.
    Año: 1996.
    Universidad: AUTONOMA DE BARCELONA.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: DEPARTAMENTO: QUIMICA PROGRAMA DE DOCTORADO: QUIMICA .
    Resumen: EL OBJETIVO BASICO DE NUESTRO TRABAJO ERA EL ESTUDIO DE LA POSIBILIDAD DE ALTERAR, GRACIAS AL USO DE MOLECULAS AMBIFILICAS, LA DISTRIBUCION DE UN CATALIZADOR HOMOGENEO EN DISOLUCION PARA DAR LUGAR A LA FORMACION DE SISTEMAS MICROHETEROGENEOS, CON PRESENCIA DE ESTRUCTURAS MICELARES. PARA ALCANZAR NUESTRO OBJETIVO, SE SINTETIZARON UN TOTAL DE DIECISIETE NUEVAS FOSFINAS DE CARACTERISTICAS AMBIFILICAS. EL CARACTER HIDROFILICO-HIDROFOBICO DE LOS DIFERENTES LIGANDOS SE MODULA EN FUNCION DE LA NATURALEZA DE LAS CADENAS HIDROFOBICAS (LINEALES O RAMIFICADAS) E HIDROFILICAS (POLIETER O BIEN ANIONICAS). SE ESTUDIO LA REACTIVIDAD DE LAS DIFERENTES FOSFINAS FRENTE A METALES DE TRANSICION HABITUALES EN CATALISIS HOMOGENEA (RU(II), RH(I), PD(II)). IGUALMENTE SE ESTUDIO LA CAPACIDAD DE LAS FOSFINAS MAS HIDROSOLUBLES Y DE SUS COMPLEJOS DE PD(II), PARA FORMAR AGREGADOS EN SOLUCION ACUOSA. FINALMENTE, SE ESTUDIO LA APLICACION DE LOS LIGANDOS PRESENTADOS EN DIFERENTES SISTEMAS CATALITICOS.
  • PURIFICACION DE ACIDO FOSFORICO POR EXTRACCION CON DISOLVENTES.
    Autor: ANCHETA GARCIA ANA.
    Año: 1986.
    Universidad: ALICANTE.
    Centro de lectura: CIENCIAS.
    Centro de realización: DIVISION DE INGENIERIA QUIMICA DE LA FACULTAD DE CIENCIAS DE LA UNIVERSIDAD DE ALICANTE..
    Resumen: LA PURIFICACION DE ACIDO FOSFORICO OBTENIDO POR VIA HUMEDA ES UN PROCESO COMPETITIVO CON EL DE VIA TERMICA. A PESAR DE EXISTIR UN GRAN INTERES INDUSTRIAL POR LOS PROCESOS DE PURIFICACION. LA BIBLIOGRAFIA EXISTENTE SOBRE EL TEMA RESULTA BASTANTE ESCASA. POR ELLO EL OBJETO DEL PRESENTE TRABAJO CONSISTE EN EL ESTUDIO DEL COMPORTAMIENTO DE DISTINTO DISOLVENTES EN CUANTO A LA EXTRACCION Y PURIFICACION DEL ACIDO FOSFORICO. CON ESTE FIN SE HA DETERMINADO EL EQUILIBRIO LIQUIDO-LIQUIDO DE LOS SISTEMAS AGUA-ACIDO FOSFORICO-ALCOHOL ISOANILICO AGUA-ACIDO FOSFORICO-DI-N-PROPILEBIR (CONTENIENDO UN 6% DEL ISOMERO PROPIL-ISO-PROPILEBR) AGUA-ACIDO FOSFORICO-DI-N-PROPILEBR Y AGUA-ACIDO FOSFORICO-DI-ISOPROPILEBR A 25 C. ASI MISMO SE HA ESTUDIADO A 25 C LA PURIFICACION DE UN ACIDO CRUDO OBTENIDO POR VIA HUMEDA CON CADA UNO DE LOS DISOLVENTES MENCIONADOS DETERMINANDO AL REPARTO DEL ACIDO FOSFORICO ASI COMO DE LAS IMPUREZAS HIERRO ALUMINIO MAGNESIO SULFATOS Y FLUORUROS.
  • ESTUDIO DE LOS PRODUCTOS RESULTANTES AL NEUTRALIZAR EL ACIDO FOSFORICO COMERCIAL .
    Autor: MUÑOZ CAMACHO EUGENIO.
    Año: 1983.
    Universidad: POLITECNICA DE MADRID.
    Centro de lectura: INGENIEROS INDUSTRIALES .
    Centro de realización: E.T.S. INGENIEROS INDUSTRIALES.
    Resumen: EL TRABAJO HA CONSISTIDO EN EL ESTUDIO DE LA COMPOSICION DE LOS PRECIPITADOS ORIGINADOS AL NEUTRALIZAR EL ACIDO FOSFORICO VIA HUMEDA COMO CONSECUENCIA DE LOS DISTINTOS IONES QUE LE ACOMPAÑAN COMO IMPUREZAS. EL OBJETO PERSEGUIDO ES EL ELIMINAR O AL MENOS DISMINUIR LAS PERDIDAS DE FOSFATO TANTO POR ADSORCION COMO POR PRECIPITACION Y ASI OBTENER UN GRADO DE PUREZA ELEVADO EN EL PRODUCTO FINAL. CON ESTE FIN SE HA ESTUDIADO LA SUSTITUCION DEL ANION FOSFATO POR ANION FLUORURO QUE SE PUEDE GENERAR A PARTIR DEL ACIDO FLUOSILICICO CONTENIDO EN EL PROPIO ACIDO FOSFORICO VIA HUMEDA Y QUE PUEDE FORMAR CON LOS CAIONES METALICOS Y/O CON LA SILICE SALES SENCILLAS O MIXTAS INSOLUBLES. SE HA COMPROBADO LA POSIBILIDAD DE PRECIPITAR EL ALUMINIO CONTENIDO EN EL ACIDO FOSFORICO VIA HUMEDA COMO FLUOALUMINATO SODICO APROVECHANDO EL FLUOR EXISTENTEEN DICHO ACIDO Y LA INFLUENCIA QUE SOBRE ESTE PRECIPITADO EJERCEN EL RESTO DE LOS IONES HABITUALMENTE PRESENTES EN EL ACIDO CITADO.
  • ESTUDIO SOBRE LA ESTABILIDAD DE LA MOLECULA DE PIRIDOXAL 5,FOSFATO.
    Autor: LOPEZ BES JOSE M..
    Año: 1976.
    Universidad: BARCELONA.
    Centro de lectura: FARMACIA.
    Centro de realización: FACULTAD DE FARMACIA.
    Resumen: SE ESTUDIA A FONDO LA HIDROLISIS DEL PRIRIDOXAL-5-FOSFATO A DIFERENTES PH Y A LAS TEMPERATURAS DE 50 60 Y 70. CON LOS DATOS OBTENIDOS SE CALCULA EL TIEMPO DE VALIDEZ Y SE DEDUCE QUE EL MECANISMO DE REACCION ES DIFERENTE SI LA TEMPERATURA ES INFERIOR A 45. SE PROCURA EXPLICAR ESTA DIFERENCIA ASI COMO EL HECHO DE QUE LA VELOCIDAD MAXIMA DE LA REACCION SE ALCANZA A PH BAJO EN CONTRA DE LO QUE ES FRECUENTE.
15 tesis en 1 páginas: 1
Google
Web www.cibernetia.com
Manuales | Directorio | Tesis: Ordenadores, Circuitos integrados...
english
Cibernetia